Global menu

Our global pages

Close

Czarne chmury nad chmurą obliczeniową?

  • Poland
  • Intellectual property
  • Technology

06-12-2017


Usługa zdalnego rejestrowania w chmurze kopii chronionych utworów na użytek prywatny nie może być świadczona bez zezwolenia uprawnionego. Taki wniosek wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącego usługi „rejestratora programów telewizyjnych na żądanie”.


W dniu 29 listopada 2017 r. zapadł przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej kolejny wyrok - wyrok w sprawie C-265/16, VCAST Limited przeciwko RTI (wyrok VCAST) – dotyczący praw autorskich w komunikacji elektronicznej. Tym razem ocenie TS poddano specyficzną usługę chmury prywatnej polegającą na przechwytywaniu utworów nadawanych w telewizji naziemnej oraz ich zapisywaniu na kontach użytkowników.

Wyrok ten może mieć istotne znaczenie dla całego rynku usług świadczonych w chmurze. Trybunał potwierdził w nim bowiem wyraźnie, że przechowywanie utworów w chmurze może być objęte dozwolonym użytkiem prywatnym, ale aby tak było, musi spełniać wszystkie przesłanki legalnego korzystania z utworów na użytek własny. W szczególności dotyczy to wymogu legalnego charakteru źródła, z którego pochodzi kopia utworów.

Rejestrator wideo w chmurze

Usługa „rejestrator programów telewizyjnych w chmurze” polegała na tym, że VCAST Limited (dostawca usługi) na żądanie użytkownika zapisywał wskazane przez niego treści emitowane pierwotnie w programie telewizji naziemnej. Funkcjonalnie usługę tę porównywano do zapisu utworów na nośnikach takich jak kasety VHS, płyty CD, DVD czy Blu-ray. Trybunał wskazał, że na istotę usługi składają się dwa elementy: zwielokrotnianie i komunikowanie (udostępnianie) utworów publiczności.

VCAST – nowsza wersja TVCatchup?

Usługa ta w dużej mierze przypomniała funkcjonowanie serwisu TVCatchup. Serwis ten dwukrotnie poddany ocenie TS. W obu przypadkach – w wyroku z 7 marca 2013 r. w sprawie ITV Broadcasting i in., C-607/11, oraz wyroku z 1 marca 2017 r. w sprawie ITV Broadcasting i in. II, C-275/15 – Trybunał uznał, że retransmisja utworów pierwotnie udostępnionych w telewizji przez podmiot inny niż pierwotny nadawca w Internecie stanowi czynność publicznego udostępniania utworów. Jako główny argument wskazano, że zmiana technicznego środka przekazu prowadzi do zmiany potencjalnego kręgu odbiorców. Tym, co odróżniało usługę VCAST od usługi TVCatchup, była okoliczność, że o ile w ramach TVCatchup utwory udostępniane były każdemu użytkownikowi serwisu, o tyle VCAST udostępniał utwory konkretnym użytkownikom w ramach ich prywatnej chmury. TVCatchup oferowało usługę nadawania „na żywo”, podczas gdy VCAST umożliwiało zapoznanie się z utworem po jego pierwotnej emisji. Obie usługi dotyczyły przechwytywania utworów z niekodowanych przekazów telewizyjnych dostępnych dla każdej osoby znajdującej się w zasięgu sygnału telewizyjnego.

Usługa zdalnego rejestrowania w chmurze kopii chronionych utworów na użytek prywatny nie może być świadczona bez zezwolenia uprawnionego. Taki wniosek wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącego usługi „rejestratora programów telewizyjnych na żądanie”.

W dniu 29 listopada 2017 r. zapadł przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej kolejny wyrok - wyrok w sprawie C-265/16, VCAST Limited przeciwko RTI (wyrok VCAST) – dotyczący praw autorskich w komunikacji elektronicznej. Tym razem ocenie TS poddano specyficzną usługę chmury prywatnej polegającą na przechwytywaniu utworów nadawanych w telewizji naziemnej oraz ich zapisywaniu na kontach użytkowników.

Wyrok ten może mieć istotne znaczenie dla całego rynku usług świadczonych w chmurze. Trybunał potwierdził w nim bowiem wyraźnie, że przechowywanie utworów w chmurze może być objęte dozwolonym użytkiem prywatnym, ale aby tak było, musi spełniać wszystkie przesłanki legalnego korzystania z utworów na użytek własny. W szczególności dotyczy to wymogu legalnego charakteru źródła, z którego pochodzi kopia utworów.

Rejestrator wideo w chmurze

Usługa „rejestrator programów telewizyjnych w chmurze” polegała na tym, że VCAST Limited (dostawca usługi) na żądanie użytkownika zapisywał wskazane przez niego treści emitowane pierwotnie w programie telewizji naziemnej. Funkcjonalnie usługę tę porównywano do zapisu utworów na nośnikach takich jak kasety VHS, płyty CD, DVD czy Blu-ray. Trybunał wskazał, że na istotę usługi składają się dwa elementy: zwielokrotnianie i komunikowanie (udostępnianie) utworów publiczności.

VCAST – nowsza wersja TVCatchup?

Usługa ta w dużej mierze przypomniała funkcjonowanie serwisu TVCatchup. Serwis ten dwukrotnie poddany ocenie TS. W obu przypadkach – w wyroku z 7 marca 2013 r. w sprawie ITV Broadcasting i in., C-607/11, oraz wyroku z 1 marca 2017 r. w sprawie ITV Broadcasting i in. II, C-275/15 – Trybunał uznał, że retransmisja utworów pierwotnie udostępnionych w telewizji przez podmiot inny niż pierwotny nadawca w Internecie stanowi czynność publicznego udostępniania utworów. Jako główny argument wskazano, że zmiana technicznego środka przekazu prowadzi do zmiany potencjalnego kręgu odbiorców. Tym, co odróżniało usługę VCAST od usługi TVCatchup, była okoliczność, że o ile w ramach TVCatchup utwory udostępniane były każdemu użytkownikowi serwisu, o tyle VCAST udostępniał utwory konkretnym użytkownikom w ramach ich prywatnej chmury. TVCatchup oferowało usługę nadawania „na żywo”, podczas gdy VCAST umożliwiało zapoznanie się z utworem po jego pierwotnej emisji. Obie usługi dotyczyły przechwytywania utworów z niekodowanych przekazów telewizyjnych dostępnych dla każdej osoby znajdującej się w zasięgu sygnału telewizyjnego...


Cały artykuł przeczytasz na blogu IP w sieci >

For more information contact

< Wstecz