Global menu

Our global pages

Close

Duidelijkheid omtrent uitvoering wettelijke taken regionale netbeheerder

  • Netherlands
  • Energy and infrastructure

03-12-2010

Op 12 november 2010 heeft de Hoge Raad uitspraak gedaan in het geschil tussen een netbeheerder, de eigenaar van een particulier elektriciteitsnet en de eigenaar van twee windturbineparken. De casus is als volgt. Op het particuliere net waren twee windturbine parken aangesloten. Het particuliere elektriciteitsnet was verbonden met het ter plaatste aanwezige regionale distributienet, waarvoor een regionale netbeheerder was aangewezen. Dit regionale net was op zijn beurt gekoppeld aan het landelijke hoogspanningsnet dat werd beheerd door TenneT TSO B.V.

Het geschil betrof de eis van de windturbine eigenaren en de eigenaar van het particuliere elektriciteitsnet om voor de aansluitingen van de windparken op het particuliere net EAN-codes te verstrekken. De gedachte hierachter is dat de regionale netbeheerder in dit geval verplicht is bepaalde wettelijke taken te verrichten, welke inhoudt dat de regionale netbeheerder ervoor zorg draagt dat de regionale netbeheerder de door de programmaverantwoordelijke gedane opgaven en de door de meetverantwoordelijke gemelde meetgegevens verzamelt en na bewerking en cumulering doorzendt aan TenneT en tevens administratieve handelingen verricht ingeval van wijziging van elektriciteitsleverancier of afnemer, programmaverantwoordelijke of meetverantwoordelijke. De regionale netbeheerder had aan de windparken een "groene EAN code" verstrekt, welke EAN code bedoeld was voor de verkrijging van de SDE subsidie. De grijze EAN code daarentegen zou betekenen dat de windturbine eigenaren gebruik kunnen maken van de hierboven genoemde wettelijke taken van de netbeheerder.

De Hoge Raad bevestigde de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem en besliste dat uit de Elektriciteitswet 1998 moet worden afgeleid dat een netbeheerder van een regionaal net slechts wettelijke taken heeft ten aanzien van het net waarvoor hij als zodanig is aangewezen en de rechtstreeks op dit net aangesloten afnemers. Ingeval een particulier net op dat regionale net is aangesloten, behoort degene aan wie het particuliere net toebehoort tot die afnemers. Zij, die beschikken over een aansluiting op het particuliere net, maar niet op het regionale net behoren niet daartoe.

Het onderscheid tussen een grijze en groene EAN code is niet door de Hoge Raad bevestigd, omdat het geen wettelijke basis heeft. Aangesloten op het regionale net van de netbeheerder krijgen van de regionale netbeheerder een EAN code. De aangesloten op het particuliere net daarentegen kunnen van de regionale netbeheerder geen EAN code krijgen, tenzij de aangeslotene een producent is van duurzame elektriciteit of van een hoogrenderende WKC. In dit geval is de regionale netbeheerder verplicht een EAN-code te verstrekken, maar niet verplicht werkzaamheden als netbeheerder te verrichten. Het doel van het verstrekken van de EAN code aan producten van duurzame elektriciteit of van een hoogrenderende WKC is het verkrijgen van subsidie voor het opwekken van duurzame elektriciteit.

Voor de praktijk betekent deze uitspraak een einde aan de discussie of de regionale netbeheerder wettelijke taken heeft ten aanzien van de aangesloten op het particuliere net. De regionale netbeheerder heeft slechts wettelijke taken ten aanzien van het net waarvoor hij als zodanig is aangewezen en de rechtstreeks op dit net aangesloten afnemers. Dit betekent voor de praktijk dat de aangeslotenen op het particuliere net geen beroep kunnen doen op de wettelijke taken van de regionale netbeheerder. Concreet betekent dit dat voor het uitvoeren van de switch van een aangeslotene op het particuliere net noodzakelijk is dat de ontheffinghouder zelf een systeem opzet en gaat bedienen om het switchen en alloceren en zonodig reconciliëren tussen de aangesloten op zijn particuliere net te faciliteren. De kosten van deze werkzaamheden kunnen voor de particuliere netbeheerder enorm zijn.