Global menu

Our global pages

Close

Pre-pack

  • Netherlands
  • Corporate

22-01-2014

Het pre-pack voorstel kan rekenen op veel aandacht. In een pre-packprocedure kan het bestuur van een in ernstige financiële moeilijkheden verkerende onderneming de rechtbank verzoeken een stille bewindvoerder te benoemen. Het bestuur kan vervolgens samen met de stille bewindvoerder doorstartscenario’s doornemen en voorbereiden. Zodra het bedrijf in staat van faillissement wordt verklaard kan de doorstart op basis van de ‘pre-pack’ plaatsvinden.

Hoewel de pre-packprocedure nog geen wettelijke basis heeft, werkt het merendeel van de rechtbanken aan deze constructie mee. Op 22 oktober 2013 is het wetsvoorstel ‘Wet continuiteit ondernemingen I’ bekendgemaakt. Dit moet er uiteindelijk toe leiden dat de pre-packprocedure een wettelijke basis krijgt (en daarmee de ‘beoogd curator’ – zoals de stille bewindvoerder in het wetsvoorstel heet – ook wettelijke bevoegdheden).

De pre-packprocedure heeft enkele voordelen ten opzichte van een doorstart na faillissement die tot stand komt zonder zo’n pre-packfase. Omdat het bedrijf nog niet failliet is verklaard (en daardoor extern in beginsel niet bekend is dat het bedrijf in financiële nood verkeert) kan er zorgvuldig en in betrekkelijke rust/stilte een gestructureerde doorstart van (levensvatbare onderdelen van) de onderneming worden voorbereid. Als direct na faillissement kan worden doorgestart kan de onderneming zonder onderbreking doordraaien, kan (meer) werkgelegenheid worden behouden en wordt kapitaalvernietiging (deels) voorkomen.

Maar kritische geluiden zijn er ook. Zo is er kritiek van bedrijven die stellen dat zij na een doorstart worden beconcurreerd door een concurrent die zijn bedrijf niet goed had geleid, terwijl die doorstartende entiteit alleen goede/productieve werknemers zal behouden en schulden kan achterlaten in het faillissement. Vanuit vakbonden is er kritiek omdat bedrijven te makkelijk een werknemersreorganisatie kunnen doorvoeren.

Een ander nadeel is dat er in de pre-packfase geen sprake is van openbaarheid (zoals wel het geval is bij surséance van betaling of faillissement). Hierdoor zijn externe partijen en/of concurrenten – die mogelijk interesse hebben om (een deel van) de onderneming over te nemen – niet op de hoogte en staan zulke partijen tijdens de pre-packfase buiten spel. Dit tenzij zulke partijen door het bestuur en de stille bewindvoerder worden benaderd. Door dit gebrek aan transparantie rijst bij schuldeisers de vraag of middels pre-pack wel de hoogste koopprijs wordt gerealiseerd (wat uiteraard van belang is voor de gezamenlijke crediteuren).

Daarnaast kan de fundamentele vraag worden gesteld in het licht van het gebrek van openbaarheid naar de rol van de curator, die voor het faillissement de stille bewindvoerder was. Hoe kan de curator zijn rol als beschermer van de positie van crediteuren in een pre-pack situatie invullen?

In het Verenigd Koninkrijk wordt “pre-pack administration” al veel langer toegepast en ook in Nederland lijkt pre-pack aan een behoefte te voorzien. Enkele bekende voorbeelden van pre-pack zijn Schoenenreus, Marlies Dekkers, champignonteler Prime Champ en het Ruwaard van Putten Ziekenhuis. Het wachten is nu op verdere behandeling van het wetsvoorstel om pre-pack in de Faillissementswet op te nemen en daarmee een wettelijke basis te geven.