Global menu

Our global pages

Close

Wetswijziging met betrekking tot betalingstermijnen

  • Netherlands
  • Corporate

23-04-2013

Op 16 maart 2013 is de wet ter implementatie van de Richtlijn 2011/7/EU betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties in werking getreden.

De nieuwe regelgeving

De nieuwe regelgeving legt betalingstermijnen enerzijds wettelijk vast voor overeenkomsten tussen bedrijven en anderzijds overeenkomsten tussen bedrijven en de overheid. Uitgangspunt blijft dat ondernemingen in beginsel hun contractsvrijheid behouden. Voor de overheid zijn de regels bindend.

In de oude regelgeving waren de betalingstermijnen bij handelsovereenkomsten niet dwingend geregeld.

Onderneming vs. Onderneming

Indien er niets contractueel is geregeld, zal de factuur binnen 30 dagen na de factuurdatum moeten worden betaald.

Een langere betalingstermijn mag worden afgesproken indien (i) partijen de langere termijn uitdrukkelijk overeenkomen en (ii) deze termijn niet kennelijk onbillijk is jegens de schuldeiser, mede gelet op (a) de vraag of de schuldenaar objectieve redenen heeft om af te wijken van de 30 dagen termijn; (b) de aard van de prestatie en (c) elke aanmerkelijke afwijking van goede handelspraktijken.

Onderneming vs. Overheid

Voor overeenkomsten tussen bedrijven en de overheid geldt dat binnen 30 dagen na de factuurdatum moet worden betaald.

Afwijking hiervan is slechts mogelijk indien (i) partijen uitdrukkelijk een langere betalingstermijn in de overeenkomst opnemen en (ii) de bijzondere aard of eigenschappen van de overeenkomst dit objectief rechtvaardigen. De betalingstermijn bedraagt in dat geval ten hoogste 60 dagen.

Invorderingskosten

Wanneer de betalingstermijn is verstreken en de wettelijke (handels)rente kan worden berekend, mag de schuldeiser een standaardvergoeding voor invorderingskosten in rekening brengen van ten minste EUR 40. Dit bedrag is zonder aanmaning verschuldigd vanaf de dag volgende op de dag waarop de wettelijke of overeengekomen uiterste dag van betaling is verstreken. Hiervan kan niet ten nadele van de schuldeiser worden afgeweken.

In de praktijk

Doel van de Richtlijn is om middels strengere regelgeving de bestaande praktijk van regelmatige betalingsachterstanden te bestrijden. Betalingsachterstand heeft immers, volgens de toelichting, een negatieve uitwerking op de liquiditeit en bemoeilijkt het financiële beheer van ondernemingen. De Richtlijn dient ‘misbruik van contractsvrijheid ten nadele van de schuldeiser te verbieden’.

Het is echter maar de vraag of schuldeisers terug zullen vallen op de strengere regels, aangezien in de praktijk het behoud van de handelsrelatie vaak zwaarder weegt dan het vorderen van rente over de betalingsachterstand.

De nieuwe regelgeving heeft geen gevolgen voor bestaande overeenkomsten, maar zal slechts van toepassing zijn op overeenkomsten gesloten vanaf 16 maart 2013.