Global menu

Our global pages

Close

Kontrola inwestora nad nad start-upem

  • Poland
  • Other

25-07-2011

Inwestując w start-up, oczekuje się możliwości kontroli wydatkowania inwestowanych środków i rozwoju przedsięwzięcia.

Zakres i sposób kontroli różni się w zależności m.in. od wielkości przekazanych środków, obejmowanego udziału w kapitale, rodzaju finansowanego przedsięwzięcia, formy inwestycji czy też preferencji i możliwości inwestora.

Podstawowe formy kontroli dostępne zarówno mniejszościowemu, jak i większościowemu udziałowcowi, uregulowane są przepisami prawa, najczęściej kodeksem spółek handlowych. W zależności od formy prawnej start-upu kontrola może polegać na przeglądzie sprawozdań finansowych, żądaniu wyjaśnień ze strony zarządu, udziału w wyborze władz spółki i wpływie na jej kształt korporacyjny (ilość udziałów, uprawnienia korporacyjne itp.).

Inwestor stara się również zapewnić dodatkowe formy kontroli w umowie inwestycyjnej i w akcie założycielskim regulującym ramy prawne działalności start-upu. Przybierają one postać obowiązku przedstawiania raportów zarządczych i międzyokresowej sprawozdawczości finansowej spółki, jak też odbywania regularnych spotkań z jej władzami. Kolejną formą takiej kontroli jest obowiązek uzgadniania różnego rodzaju decyzji z inwestorem lub bezpośredni udział inwestora w zarządzaniu spółką jako członka jej władz. Niekiedy narzuca się start-upowi konieczność korzystania z różnych form doradztwa zewnętrznego, np. w zakresie księgowości, doradztwa podatkowego lub prawnego. Zazwyczaj jednak przy mniejszościowym udziale inwestora nadzór inwestorski ogranicza się głównie do powyższych „kodeksowych” form kontroli oraz konieczności uzgadniania z inwestorem zmian w strukturze korporacyjnej spółki.

Pełna treść artykułu jest dostępna tutaj.

Źródło: Grzgorz Kott, Proseed, lipiec 2011 r.

For more information contact

< Go back

Print Friendly and PDF
Subscribe to e-briefings