Global menu

Our global pages

Close

Prawo konsumenckie UE – odpowiedzialność za produkty wadliwe

  • Poland
  • Competition, EU and Trade

28-08-2012

– wprowadzenie i wyrok TS z 4.06.2009 r. w sprawie C-285/08 Moteurs Leroy Somer v. Dalkia France i Ace Europe

Dyrektywa 85/374/EWG o odpowiedzialności za produkty wadliwe została oparta na metodzie harmonizacji zupełnej (całkowitej). Tym samym delimitacja regulowanej przez nią materii i zakres swobody implementacyjnej, jaką dysponują państwa członkowskie UE w zakresie regulacji odpowiedzialności za produkt, są w całości zdeterminowane przez samą dyrektywę i powinny być określane na podstawie jej brzmienia, celu i systematyki.

Wprowadzenie

Prezentowany wyrok jest kontynuacją linii orzeczniczej TS, kształtującej się w związku z interpretacją postanowień dyrektywy 85/374/EWG, przewidującej niezależną od winy odpowiedzialność ze strony producenta. Zgodnie z art. 1 dyrektywy 85/374/EWG producent jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną przez wadę w jego produkcie. Dotychczasowe orzecznictwo TS prowadzi do wniosku, że dyrektywa 85/374/EWG została oparta na metodzie harmonizacji zupełnej, zmierzającej do jednolitych wyników implementacyjnych w zakresie regulowanej materii, i ma na celu usuwanie przeszkód w swobodnym przepływie towarów w Unii Europejskiej.

Pytanie prejudycjalne, zadane przez sąd krajowy, dotyczyło kwestii, które pojawiły się na tle sporu zawisłego pomiędzy spółką Moteurs Leroy Somer a spółkami Dalkia France oraz Ace Europe, dotyczącego odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną w wyniku przegrzania się wyprodukowanego przez Moteurs Leroy Somer alternatora i uszkodzenia zespołu prądotwórczego szpitala. Sąd krajowy zmierzał do ustalenia, czy dyrektywa 85/374/EWG stoi na przeszkodzie takiej wykładni prawa krajowego lub stosowaniu utrwalonego orzecznictwa krajowego, zgodnie z którymi poszkodowany może żądać naprawienia szkody na rzeczy przeznaczonej do użytku profesjonalnego i używanej zgodnie z przeznaczeniem, w sytuacji gdy udowodni jedynie istnienie szkody, wady produktu oraz związku przyczynowego między nimi – czyli takiego systemu odpowiedzialności, który odpowiada systemowi wprowadzonemu przez tę dyrektywę.

Trybunał Sprawiedliwości potwierdził, że zakres swobody implementacyjnej, jaką dysponują państwa członkowskie odnośnie do regulacji odpowiedzialności za produkty wadliwe, jest w całości zdeterminowany dyrektywą 85/374/EWG i należy go określić na podstawie jej: (i) treści, (ii) celu i (iii) systematyki. Skutkiem zastosowania metody harmonizacji zupełnej w dyrektywie jest ujednolicenie danego standardu (np. cech produktów, poziomu ochrony konsumenta) na szczeblu unijnym. Tym samym konieczne są dokładna identyfi kacja granic obszaru podlegającego zbliżeniu i rozróżnienie kwestii pozostających poza regulacją dyrektywy opartej na metodzie harmonizacji zupełnej. Przy czym precyzyjne wyznaczenie zakresu materii harmonizowanej przez dyrektywę wydaje się najtrudniejszym zadaniem, co dobrze ilustruje wyrok w niniejszej sprawie.

Ostatecznie TS orzekł, że naprawienie szkody na rzeczach przeznaczonych do profesjonalnego użytku i używanych zgodnie z przeznaczeniem nie wchodzi w zakres problematyki objętej regulacją dyrektywy 85/374/EWG. Tym samym dyrektywa 85/374/EWG nie uniemożliwia ustanowienia w tym względzie przez państwo członkowskie takiego systemu odpowiedzialności, który powiela system wprowadzony przez tę dyrektywę.

Prezentowany wyrok TS ponownie podkreśla każdorazową konieczność precyzyjnego ustalania granic obszaru podlegającego harmonizacji zupełnej. Z tego względu zarówno unormowania materialne, jak i przepisy preambuły dyrektyw powinny być wyrażane za pomocą pojęć o jasnych i wyraźnych zakresach znaczeniowych. Tylko taka staranność techniki legislacyjnej umożliwia precyzyjne określenie zakresu materii objętej dyrektywą opartą na metodzie harmonizacji zupełnej, a tym samym precyzyjne, jednoznaczne wyznaczenie marginesu swobody prawodawczej – przysługującego poza zakresem regulacji takiej dyrektywy.

Pełna treść artykułu jest dostępna tutaj.

Źródło: Aleksandra Kunkiel-Kryńska, Europejski Przegląd Sądowy, sierpień 2012 r.

For more information contact

< Go back

Print Friendly and PDF
Subscribe to e-briefings