Global menu

Our global pages

Close

Prawo konsumenckie UE – cena wyjściowa – informacje, które powinny być ujęte w zaproszeniu do dokonania zakupu

  • Poland
  • Competition, EU and Trade

22-10-2012

– wprowadzenie i wyrok TS z 12.05.2011 r. w sprawie C-122/10 Konsumentombudsmannen v. Ving Sverige AB

W prezentowanym wyroku TS dokonał interpretacji postanowień dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 11.05.2005 r., dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, a także rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził m.in., że podanie przez sprzedawcę tzw. ceny wyjściowej w zaproszeniu do dokonania zakupu nie jest samo w sobie pominięciem wprowadzającym konsumenta w błąd, a więc może być dozwolone.

Wprowadzenie

Dyrektywa 2005/29/WE chroni interesy gospodarcze konsumentów przed nieuczciwymi praktykami handlowymi stosowanymi przez przedsiębiorców. Zakres przedmiotowy dyrektywy 2005/29/WE obejmuje nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przed zawarciem transakcji handlowej dotyczącej produktu, w czasie jej zawierania oraz po jej zawarciu.

Praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorców wobec konsumentów to każde działanie przedsiębiorcy, jego zaniechanie, sposób postępowania, oświadczenie lub komunikat handlowy, w tym reklama i marketing, bezpośrednio związane z promocją, sprzedażą lub dostawą produktu do konsumentów.

Chodzi o praktyki handlowe bezpośrednio związane z wywieraniem wpływu na decyzje dotyczące transakcji, podejmowane przez konsumentów względem produktów.

Sprawa rozpatrywana przez TS dotyczyła podawania ceny biletów lotniczych przez szwedzką agencję podróży – ogłoszenie brzmiało: „Nowy York od 7820 SEK”. Rzecznik praw konsumentów zakwestionował podawanie takiej ceny wyjściowej – a nie ceny końcowej – jako nieuczciwą praktykę. Jednak agencja twierdziła, że jej ogłoszenie nie było zaproszeniem do dokonania zakupu. W tych okolicznościach sąd krajowy zwrócił się więc o interpretację do TS, który rozpatrzył, jaki komunikat handlowy – w świetle dyrektywy 2005/29/WE – należy kwalifi kować jako „zaproszenie do dokonania zakupu”, jakie cechy powinno mieć takie zaproszenie, jak należy podawać cenę i cechy reklamowanego produktu.

Trybunał w Luksemburgu stanął na stanowisku, że zgodnie z dyrektywą 2005/29/WE „zaproszenie do dokonania zakupu” to komunikat handlowy określający cechy produktu oraz jego cenę, w sposób właściwy dla użytego środka komunikacji handlowej i umożliwiający w ten sposób konsumentowi dokonanie zakupu. Ponadto, „zaproszenie do dokonania zakupu” zostaje złożone już w chwili, gdy jest dostępna informacja na temat reklamowanego produktu i jego ceny, a konsument może podjąć decyzję o zakupie; nie jest konieczne, aby reklama wskazywała konkretny środek umożliwiający dokonanie zakupu, np. formularz zamówienia. W zakres tego pojęcia mogą więc wchodzić wszelkie ogłoszenia, informacje handlowe, reklamy i inne działania marketingowe.

W przypadku takiego zaproszenia dyrektywa 2005/29/WE nakłada na przedsiębiorcę obowiązki informacyjne wobec konsumentów: przedsiębiorca ma informować o istotnych cechach produktu, swoich danych, cenie itd. Co do zasady, jest dopuszczalne podanie tzw. ceny wyjściowej – „cena od (…)”, czyli najniższej ceny, za jaką reklamowany produkt może być kupiony. Jest to uzasadnione w przypadkach, gdy cena nie może zostać obliczona z góry (np. obliczenie ceny końcowej podróży uzależnione jest od wielu zmiennych: daty rezerwacji, dat i godzin podróży). Stopień szczegółowości podania cech charakterystycznych produktu może się różnić w zależności od rodzaju środka przekazu (np. radio, TV, Internet, prasa). Sprzedawca może poprzestać na podaniu głównych cech produktu i odesłać dodatkowo do swojej strony internetowej, gdzie zostaną one przedstawione wraz z ceną i innymi postanowieniami umownymi.

Należy jednak podkreślić, że Trybunał stwierdził, iż analiza konkretnych komunikatów handlowych to zadanie sądów krajowych. Mają one ustalić, czy podanie ceny wyjściowej, czy tylko niektórych głównych cech produktu, pozwala już konsumentowi na podjęcie świadomej decyzji dotyczącej transakcji, a ponadto, czy konsument dysponuje informacjami wystarczającymi do identyfi kacji danego produktu spośród innych wersji. Podsumowując, podawanie tzw. ceny wyjściowej usług bądź produktów w reklamach nie musi zatem – ale może – zostać uznane za pominięcie wprowadzające w błąd.

Pełna treść artykułu jest dostępna tutaj.

Źródło: Aleksandra Kunkiel-Kryńska, Europejski Przegląd Sądowy, październik 2012 r.

For more information contact

< Go back

Print Friendly and PDF
Subscribe to e-briefings