Global menu

Our global pages

Close

Dialog techniczny pomoże zamawiającym i dostawcom z branży medycznej

  • Poland
  • Public procurement

06-03-2013

Pozyskiwanie przez zamawiających informacji o oferowanych na rynku produktach jest niezbędnym elementem stworzenia odpowiedniego opisu przedmiotu zamówienia i sformułowania kryteriów oceny najkorzystniejszej oferty.

Zakup produktów leczniczych i wyrobów medycznych należy do stałych wydatków podmiotów prowadzących działalność leczniczą. Ograniczenia finansowe jednostek sektora ochrony zdrowia oraz wymóg należytego gospodarowania środkami publicznymi skłaniają te podmioty do racjonalizacji działań w zakresie zamówień publicznych poprzez wybór oferty, która będzie nie tylko korzystna ekonomicznie, ale także dopasowana do indywidualnych potrzeb konkretnego zamawiającego. Najkorzystniejsza oferta, zwłaszcza w dynamicznym sektorze farmaceutycznym, nie zawsze jest równoznaczna z najtańszym z dostępnych rozwiązań. Wymaga to od zamawiających nie tylko wnikliwego porównania złożonych ofert, ale przede wszystkim uprzedniego uzyskania od potencjalnych wykonawców wiedzy na temat oferowanych przez nich rozwiązań. Przydatna w tym zakresie może być instytucja dialogu technicznego, przyjęta w ramach nowelizacji ustawy z 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (dalej: ustawa p.z.p.), która weszła w życie 20 lutego br.

Zamówienia w sektorze ochrony zdrowia, dotyczące produktów leczniczych lub sprzętu medycznego to obszar specyficzny dla obu stron - zamawiających, którymi są głównie szpitale, jak i wykonawców - dostawców szeroko rozumianych produktów medycznych. Wiedza o tym, na co jest zapotrzebowanie i jakie rozwiązania są aktualnie dostępne jest tu szczególnie istotna, co w żaden sposób nie zwalnia podmiotów działających w tym sektorze z obowiązku przestrzegania reguł systemu zamówień publicznych, takich jak uczciwa konkurencja i równe traktowanie wykonawców, obiektywizm czy jawność. Dlatego też tak ważne dla obu stron jest pozyskiwanie informacji w sposób skuteczny, ale także uporządkowany i transparentny.

Prawidłowe postępowanie

Truizmem jest stwierdzenie, że każde prawidłowo prowadzone postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, i to nie tylko w sektorze ochrony zdrowia, rozpoczyna się od kompleksowego i jednoznacznego opisu przedmiotu zamówienia, który powinien jednocześnie odpowiadać faktycznym potrzebom zamawiającego i być zgodny z wymogami prawa. W praktyce problematyczne bywa przeniesienie cech przedmiotu zamówienia formułowanych w języku potocznym na język przepisów prawa, w taki sposób, aby opisując wymagane parametry techniczne, jakościowe czy funkcjonalne danego sprzętu lub usługi medycznej nie naruszyć uczciwej konkurencji np. poprzez nadmierne zawężenie kręgu potencjalnych wykonawców.

Opis przedmiotu zamówienia to dopiero początek trudności. Podobne problemy pojawiają się przy określaniu warunków udziału w postępowaniu oraz sposobu dokonywania ich oceny, a także określaniu pozacenowych kryteriów oceny ofert np. dotyczących innowacyjności czy właściwości zamawianych produktów. W konsekwencji, niestety najprostszym i "wymiernym" kryterium wyboru pozostaje cena. Kolejną kwestią jest konstruowanie  postanowień umowy, dotyczących np. gwarancji i serwisowania specjalistycznego sprzętu medycznego.

Pozyskiwanie przez zamawiających informacji na temat oferowanych na rynku produktów jest niezbędnym elementem stworzenia odpowiedniego opisu przedmiotu zamówienia i sformułowaniu kryteriów oceny najkorzystniejszej oferty. Najlepszym źródłem wiedzy są z pewnością sami potencjalni dostawcy leków lub aparatury.

Mimo że w praktyce zamawiający przed wejściem w życie nowych przepisów korzystali z badania (rozeznania) rynku polegającego na przesyłaniu potencjalnym wykonawcom zapytań odnośnie oferowanych przez nich produktów lub usług, to jednak przed 20 lutym nie istniał mechanizm, w ramach którego zamawiający mogliby występować o doradztwo podmiotów z sektora dystrybutorów leków lub sprzętu medycznego, bez narażenia się na zarzut braku transparentności i nierównego traktowania. Po części dlatego informacja o produktach leczniczych przekazywana była najczęściej w formie reklamy. W przypadku leków jest ona restrykcyjnie uregulowana, zarówno w zakresie kategorii odbiorców, jaki i treści. Oznacza to, że przekazy o charakterze reklamowym nie uwzględniały treści istotnych z punktu widzenia szpitala, jako zamawiającego, a także nie zawsze trafiały do osób, które zajmują się w tych placówkach zamówieniami publicznymi. Bywało też, że szpitale uzyskiwały wiedzę na temat właściwości produktu leczniczego dopiero z pytań, jakie kierowali do nich wykonawcy odnośnie SIWZ w ramach postępowania. Warto dodać, że wymienione metody pozyskiwania informacji nie ulegają dezaktualizacji, niemniej jednak dialog techniczny otwiera nowe możliwości.

Pełna treść artykułu jest dostępna tutaj.

Źródło: dr Aleksandra Kunkiel-Kryńska, Marta Gadomska-Gołąb, Rzeczpospolita, 6 marca 2013 r.

For more information contact

< Go back

Print Friendly and PDF
Subscribe to e-briefings