Global menu

Our global pages

Close

Prawo konsumenckie UE – informowanie konsumenta – hiperlink na stronie internetowej przedsiębiorcy

  • Poland
  • Other

03-12-2012

– wprowadzenie i wyrok TS z 5.07.2012 r. w sprawie C-49/11 Content Services v. Bundesarbeitskammer

W prezentowanym wyroku TS dokonał interpretacji postanowień dyrektywy 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość z 20.05.1997 r. Problem podniesiony przez sąd krajowy w niniejszej sprawie dotyczył ustalenia, czy informacje dostępne na stronie internetowej sprzedającego i do których konsumenci mogą mieć dostęp poprzez kliknięcie na link wskazany im w chwili zawarcia umowy, należy uważać za informacje dostarczone konsumentowi na trwałym nośniku.

Mając na uwadze, że dyrektywa 97/7/WE stanowi, iż po zawarciu umowy na odległość konsument powinien otrzymać potwierdzenie niektórych informacji na tzw. trwałym nośniku, TS rozważał m.in., w jaki sposób konsumenci zawierający umowy na odległość powinni otrzymywać informacje określone w prawie unijnym.

Wprowadzenie

Unijna ochrona konsumenta charakteryzuje się rozbudowanym prawem konsumenta do informacji. Konsument jako słabsza – nie zawsze wystarczająco poinformowana – strona stosunków prawnych, powinien być odpowiednio chroniony. W większości dyrektyw konsumenckich znajduje się rozbudowany obowiązek informacyjny, ciążący na profesjonaliście. W orzecznictwie TS jest prezentowany pogląd, że prawo konsumenta do informacji jest jednym z jego kluczowych praw.

Konieczność zapewnienia konsumentom dostępu do informacji, wiążących się z ich uczestnictwem w obrocie rynkowym, jest od lat niezmiennie traktowana priorytetowo w dokumentach programowych instytucji unijnych. Należy podkreślić, że chodzi tu o realną, a nie tylko formalną dostępność informacji – tak aby stworzyć szansę faktycznego zapoznania się adresata z jej treścią.

Dyrektywa 97/7/WE zakłada, że wykorzystanie środków porozumiewania się na odległość nie może zmniejszać zakresu informacji przekazywanych konsumentowi, dlatego też konieczne jest określenie, jakie informacje należy przekazać konsumentowi, niezależnie od wykorzystywanego środka porozumiewania się. Mając na uwadze, że informacja przekazywana za pomocą technologii elektronicznych ma często charakter „ulotny”, konsument powinien otrzymać w stosownym czasie pisemne powiadomienie zawierające informacje konieczne do należytego wykonania umowy. Zgodnie z art. 5 ust. 1 dyrektywy 97/7/WE konsument powinien otrzymać w formie pisemnej lub na innym trwałym, dostępnym dla niego nośniku potwierdzenie istotnych informacji, chyba że informacje te zostały wcześniej przekazane konsumentowi przed zawarciem umowy w formie pisemnej lub na innym trwałym nośniku. Celem takiej regulacji jest zapewnienie, że konsumentowi zostaną przekazane informacje konieczne do prawidłowego wykonania umowy oraz przede wszystkim do skorzystania z prawa odstąpienia od umowy.

Kwestia rozważana przez TS w niniejszej sprawie dotyczyła prawidłowego informowania konsumenta jako słabszej strony transakcji handlowej. Sąd krajowy w przedłożonym pytaniu starał się ustalić, czy wykładni art. 5 ust. 1 dyrektywy 97/7/WE należy dokonywać w ten sposób, że praktyka handlowa, polegająca na udostępnieniu konsumentowi informacji przewidzianych w tym przepisie wyłącznie za pomocą hiperlinku na stronie internetowej danego przedsiębiorcy, spełnia ustanowione wymogi. Innymi słowy, sąd krajowy dążył do ustalenia, czy udostępnienie informacji na stronie internetowej – dostępnej za pomocą przedstawionego konsumentowi linku przed zawarciem umowy – jest jednoznaczne z dostarczeniem informacji na trwałym nośniku.

Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że trwały nośnik (zgodnie z art. 5 ust. 1 dyrektywy 97/7/WE) powinien gwarantować, iż konsument w sposób analogiczny do nośnika papierowego ma stosowne informacje, tak aby się w razie potrzeby powołać na przysługujące mu prawa. Strona internetowa sprzedawcy, do której odsyła link przekazany konsumentowi i która nie pozwala mu na przechowywanie wymaganych informacji, w taki sposób, aby mógł on mieć do nich dostęp i odtworzyć je w niezmienionej postaci w odpowiednio długim czasie, nie spełnia wymagań stawianych trwałemu nośnikowi. Dlatego też informowanie konsumenta wyłącznie za pomocą hiperlinku na stronie internetowej przedsiębiorcy nie spełnia wymogów stawianych przez prawo unijne (tu: dyrektywę 97/7/WE).

Pełna treść artykułu jest dostępna tutaj.

Źródło: Aleksandra Kunkiel-Kryńska, Europejski Przegląd Sądowy, grudzień 2012 r.

For more information contact

< Wstecz

Kontakt dla prasy

Renata Misiewicz
Zespół Public Relations 
+48 22 50 50 719
renata.misiewicz@eversheds-sutherland.pl